به بهانه روزجهانی محیط زیست/سیدیعقوب آل شفیعی

175468250

اعضای محترم شورای اسلامی شهر فومن
با سلام و احترام؛
نمی دانم جنابان مستطاب شورای اسلامی شهر ،در دهه ۵۰خورشیدی چند سالگی خود را می گذراندند ،یا اینکه درکدام منطقه گیلان و ایران ساکن بوده اند؟
اینجانب در دوره مزبور، دانش آموز مقطع ابتدایی بودم و کم و بیش از نوستالوژی آن ،تصاویری جالب و جذاب در ذهن خود دارم.غالب منازل مسکونی ،دارای زمین های بایر با مساحت بیش از ۵۰۰متر مربع بوده و بیرونی منازل ،محاط به انواع درخت توت،انار ترش ،اناب ،انجیر ،نارنج ،خوج ، به ، گلابی …بودند.
همچنین کوچه و پس کوچه ها و چند خیابان شهر ،دارای نهرهایی با آب زلال و انواع درخت قطور و تنومند چون توت و شمشاد یا به زبان بومی کیش بوده است . مثلا خیابان شهید مطهری یا سیاه چاه دارای بیش از ۱۰ اصله درخت شمشاد بعضا به قطر ماشین پیکان بود و خیابان طالقانی کنونی ،جنب برنج فروشی مرحوم عبداللهی و ساختمان مسکونی خانواده عامر ،یک اصله درخت بسیار بزرگ توت قرار داشت که هر رهگذر خسته و مانده از راه رسیده ،دقایقی زیر سایه سار آن توقف کرده و با چای تازه دم کرده مرحوم تراب معصومی خستگی را از تن بدر می کرد.
اکنون از آن نهرهای با آب سیال و زلال ، و اشجار متنوع قطور و تنومند ،نه عکسی مانده است و نه آثاری ؛و نه از آن رهگذران ساده و بی شیله و پیله نشانی.
امروز که نزدیک به نیم قرن از آن تاریخ می گذرد ،شهر های دنیا بعضا به ثقل مدنیت جدید و به تعبیری توسعه پایدارارتقا یافته است و به تعبیر ترومن رییس جمهور وقت آمریکا بخشی جز منظومه کشورهای “در حال توسعه”باقی مانده اند. بعد از اصل ۴ترومن منظومه های فقیر به جرگه مدنیت ورود کردند که پیامد آن برای شهر های کوچک و بزرگ جهان سوم ،صدها معضل “زیست محیطی ” همراه داشته است.
امروز سیمای شهرهای کشور توسعه یافته و در حال توسعه ،در تضاد آشکار خود نمایی می کنند ؛اولی را باغ شهر تصور می کنیم و دومی را تلی از آهن و آجر بی روح و بی ریخت دیده که از گذشته چیزی به یادگار ندارد.

منظور؟؟!!
در آیین ما مسلمانان ،حتی ادیان دیگر ،توصیه اکید به توسعه جنگل و حفاظت از درختان شده است.
آینده چناران فومن ،معضل و دغدغه ای برای ساکنین شهر و علاقه مندان به طبیعت و محیط زیست بدل گردیده است .
اینجانب طی یادداشت و ارایه ی پیشنهاد به سومین دوره اعضای شورای اسلامی شهر و شهردار وقت آقای مهندس روحی یادآور شدم که صلاح بر این است از ارتفاع درخت های چنار سطح شهر کاسته شود تا بر اثر حوادث غیر قابل پیش بینی چون وزش ناگهانی و شدید باد و احتمالا نشست زمین و به تبع آن سقوط درخت ،از آسیب به شهروندان و مسافرین جلوگیری شود.
پس از دریافت نامه توسط شورا و شهردار وقت؛ایشان با دعوت از فرماندار وقت آقای فلاح شجاعی و مسئولین اداره های محیط زیسن ،منابع طبیعی و اینجانب ،تصمیم گرفته شد که جهت حفاظت از آن گنجینه با ارزش شهر ، به قطع و کاهش ارتفاع چناران اقدام نمایند.
بادی امر ،عده ای اقدام به اظهار نظر غیر کارشناسی نمودند؛ولی مجموعه شورا و شهرداری ،پس از رایزنی تخصصی ،عزم را جزم کرده و اقدام به کاهش ارتفاع نمودند.

اکنون پیشنهاد اینجانب به مجموعه مدیریت شهری آن است که با عنایت به اصل ۵۰قانون اساسی ج اا _گفته می شود که در هیچ کشوری چنین اصلی به قانون اساسی آنان لحاظ نگردیده است_با دعوت از روسای اداره های نامبرده بالا ،جهت مرمت و حفاظت و بازسازی از این گنجینه کم نظیر فومن یعنی چناران ؛اقدام اساسی و دراز مدت صورت گرفته باشد.
پیشنهاد ارائه شده به محضر آقایان آن است که در کنار درخت های در حال سقوط ،آسیب دیده ،و جاهایی که احیانا بر اثر سهل انگاری تعدادی از مغازه داران خشکانده و قطع گردیده است ؛نهال چنار غرس نموده و پس از ۴_۳سال ،نهال غرس شده ،توانایی نقش بدیل درخت های از رده خارج شده را خواهد داشت؛نمونه آن را در کمر بندی شهید شکوری شاهد هستیم .
یادآوری نمایم ،بخشی از نهال کاری کمربندی شهید شکوری و داخل پارک بازی فومن به دست توانا و بی ادعای دانش آموزان دبیرستان عبدالوهاب محمدی و هنرستان شهید باهنر انجام گرفته است.

۱۶/خرداد/۹۵_سیدیعقوب آل شفیعی فومنی

ارسال نظر

قدرت گرفته از وردپرس | قالب دارینا فارسی شده توسطقالب های فارسی برای وردپرس