تاریخچه صنعت سینما درگیلان-فومن

434444444

کیوان پندی / آنطور که در برخی از یاد داشت ها آمده ؛ بعد از تولد سینماتوگراف یا همان دستگاه نمایش فیلم و نخستین نمایش فیلم توسط برادران لومیر فرانسوی در بیست و هشتم دسامبر سال ۱۸۹۵ میلادی و ورود آن به کشورمان توسط مظفرالدین شاه قاجار درشهریور سال ۱۲۷۹ خورشیدی ؛ ابتدا اهالی انزلی و بعد مردم رشت در دهه ی سال ۱۲۹۰ خورشیدی چندی بعد از نهضت مشروطه موفق به تماشای فیلم شدند. گفته می شوداین هنر در کشور مان منجمله گیلان که از دیرباز با هنرهای نمایشی آشنایی داشت بسیار سریع رشد کرد و مورد بهره‌برداری قرار گرفت و البته این نیز مانند دیگر پدیده‌های نوین از اروپا واز راه آبی روسیه و بندر انزلی به ایران آمد.
مطابق اسناد موجود و بر اساس نوشته کریم کوچک زاد در کتاب «تاریخ سینمای گیلان»، نخستین سینما در شهر رشت فرهنگ ( خورشید ) نام داشت که البته نه با نام سینما، بلکه با نام “سالن اجتماعات فرهنگ” که به سال ۱۲۹۱ یابه قولی دیگر ۱۲۹۵ خورشیدی در جوار سبزه میدان ساخته شده بود که شخصی به نام الوش بیگ باد کوبه ای هفته ای یک بار در آنجا فیلم نمایش می داد . بعد ها شخص دیگری به نام گریشا مایاک آنرا به سینما” ایران” تغییر نام داد که این باید مربوط به سال ۱۳۰۳ یا ۱۳۰۷ باشد .از این سینما در روز نامه جنگلی ها که در کسما چاپ می شد به نام سینما “خورشید” نام برده شده است که در تاریخ دوم تیر ۱۲۹۷ خورشیدی به همراه چند امکنه دیگر به دست انگلیسی ها که همزمان با روسها گیلان را در آنزمان اشغال کرده بودند به آتش کشیده شد . این سینما در شمال غربی سبزه میدان قرار داشت و دارای دو سالن زمستانی و تابستانی بودکه در سال ۱۳۴۵ برای همیشه تعطیل شد و امروزه محل آن به نام پارکینک ایران فعالیت دارد. دومین سینمای رشت ” مایاک” نام داشت که در سال ۱۳۰۵ افتتاح شد و بعد ها به نام سپیدرود تغییر نام داد. سومین سینمای رشت “سیروس” خوانده می شد که بعد ها به انقلاب تغییر نام داد.این سینما در سال ۱۳۳۵ به صورت اسکوب تعریض شد و اهالی رشت توانستند نخستین بار فیلم اسکوب رنگی ببینند .پس از این، سینما های دیگری درسطح شهر رشت چون: سینما سعدی (۱۳۳۵)،سینما آبشار (۱۳۳۹)، سینما رادیو سیتی یا همان بیست دو بهمن فعلی (۱۳۴۴) و دیگر شهرهای گیلان یکی پس از دیگری راه اندازی شدندکه البته در سالهای اخیر بسیاری از آنها تعطیل شده اند و بعضاً هم تغییر کاربری داده اند که امید است هرچه زودتر احیاء گردند.
اما صنعت سینما در اوایل سال‌های دهه بیست بود که وارد منطقه فومنات شد. به روایت شاهدان عینی و بر اساس شنیده ها؛ در آن سالها هراز گاهی واحدهای سیّار نمایش فیلم از رشت وارد شهرستان فومنات ،به ویژه مرکز آن شهر فومن می‌شدندکه بیشتر فیلم های روسی نمایش می دادند. پس از این به سال ۱۳۳۶ نخستین سینمای فومنات در شهر فومن موسوم به سینمای «ایران» در محل ساختمان قدیمی کهنه سینمای فعلی– خیابان سردارجنگل- با گنجایش حدود ۳۰۰ نفر، از نوع درجه سوم، بصورت همه روزه از ساعت ۴ تا ۶ بعدازظهر با بلیط ۵ ریالی توسط بخش خصوصی شروع بکار نمود که پس از چندسال فعالیت، برچیده شد.چندی بعد در سال ۱۳۳۸ سینمای «نیلوفر» که بعدها موسوم به سینمای «میرزاکوچک» شد، با گنجایش ۲۵۲ صندلی، از نوع درجه سوم، در شهر صومعه‌سرا که پیشتر از بخش های فومن بود ایجاد گردید که عاقبت درسال ۱۳۷۱ به علت طعمه حریق شدن از فعالیت بازماند. هشت سال بعد از سینمای نیلوفر صومعه سرا همزمان با جشن تاج گذاری شاه وقت ایران درآبان سال ۱۳۴۶ سینمایی دیگر در منطقه موسوم به «تاج» که بعد از انقلاب به «طلوع» تغییرنام داد، با سالنی بزرگ ومجهز دردو طبقه و با گنجایش ۶۸۰ نفر، از نوع درجه‌ی دوم مطلوب، در ضلع غربی میدان شهداء کنونی شهر فومن توسط بخش خصوصی شروع به کارکرد که امروزه به فعالیت خود ادامه می دهد.

ارسال نظر

قدرت گرفته از وردپرس | قالب دارینا فارسی شده توسطقالب های فارسی برای وردپرس