رزین گالوش؛ پای پوشی با سابقه ای هفتاد ساله

index

همانطور که میدانیم پای پوش اولیه یا همان کفش های سنتی مردان وزنان گیلک وتالش این سامان ، ابتدا چموش بود که بعد ها ساغری، ارسی ،وصندل وسپس کفش های لاستیکی یا همان رزین گالوش مرسوم شدند. در این میان رزین گالوش یا همان گالوش توسرخ از شهرت بسیاری برخور دار بود وبه خاطر دوام زیاد، طرفداران بسیاری در فصول بارانی وسرد در بین مردم داشت. در رابطه با چگونگی ورودش گفته میشود که در طی جنگ جهانی دوم وسالهای ۱۳۲۱_۱۳۲۰ ابتدا در محله سوخته تکیه رشت توسط روس ها که در آن سالها گیلان را اشغال کرده بودند راه اندازی شد.حدود یک سال بعداز این مرحوم فرخ جهانی این پیشه را در شهرفومن جنب سقاخانه این شهر راه اندازی وبه ترویج آن همت گماشت.

پس از آن در اواسط دهه سال ۱۳۳۰ مرحوم محمد رحیم متقی ایروانی _بنیان گذار کفش ملی در ایران_ از لهستان وارد کشور به ویژه گیلان ومازندران کردوچندی بعد خود کارخانه ای را در این زمینه در تهران راه انداری نمود. این گونه از کفشها از دهه سال۱۳۵۰ بود که با ورود کفش های مدل جدید به تدریج از میان رفت وحالیه به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد.

ارسال نظر

قدرت گرفته از وردپرس | قالب دارینا فارسی شده توسطقالب های فارسی برای وردپرس