زیارتگاه پیرجلودار …

f32

درگویش های منطقه اعم از گیلکی وتالشی واژه «پیر» به معنی زیارتگاه ومکان مقدس است.درفرهنگ های فارسی نیز این واژه به معنی شیخ، بزرگ، رهبرسالخورده ، پیشوا،مراد، قطب، پیرطریقت، پیشوای طریقت صوفیه در مقابل مریدومریدان معنی شده و از دیرباز از احترام ویژه ای نزد مردم کشورمان اعم از شیعه و سنی برخوردار بوده است. پیرجلودار نیز یکی از این مکان هاست که امروزه در نزد اهالی شهرفومن و حومه همانند امامزاده ها ، سادات و آقامیرها در باورهای مذهبی آنان از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد و آرامگاهش همواره زیارتگاه شیعیان و پیروان آنان است. مرقد پیرجلودار همانند اغلب زیارتگاها پیرمنطقه مانند: بقعه پیرولی خان (وی را نباید با عارف،شاعر وپهلوان نامی قرن هشم هجری شیخ محمود خوارزمی معروف به پوریای ولی ،مدفون در اورجند ازبکستان اشتباه گرفت) در کمامردخ، پیرمومن سرا در شفت، پیرحاجی رستم در بالامحله سنگ بیجار فومن، بقعه ی شیخ زاهد گیلانی در سیاورود آلیان، درویش محب علی در بویین، آقاسیاه پوش درقلعه کل فومن، بقعه آقا سیدعلی مقیمی درمحله میرسرا  فومن و… تقریباً ساده و محقر است، با این همه معروف بوده و نزد اهالی محترم شمرده می شود. آرامگاه او در جوار مسجد جامع شهر فومن در پایین محله درنزدیکی گرمابه گلستان قرار گرفته که اخیراً به همت هیئت امنای آن ومساعدت اهالی شهرو اداره اوقاف بازسازی و مرمت شده است. بقعه دارای وسعتی معادل ۱۶۵ مترمربع بوده و شامل دو قسمت مردانه و زنانه ، ضریح فلزی و دیگر فضاهای معنوی می باشد.همچنین بقعه بیشترمورد توجه زنان متقی و پرهیزگار منطقه است که اغلب برای برآوردن حاجات خود، به وی متوسل می شوند .

شجرنامه ای از صاحب مدفن در این بنا در دست نبوده و طبق بررسی ها به هیچ سادات و یا امامزاده ای منتسب نیست ، مگر اینکه بعدها خلاف این ثابت شود. با این همه آنچه که به واقعیت نزدیک است،این است که این بنا مدفن پیر (از عناوین روحانی) ارشاد و عارف بزرگی است که به احتمال زیاد از مشایخ تصوف اواخر قرن ششم هجری به شمار می آمده ودر این محل خانقاه و مرید و سالکانی نیز داشته و به ریاضت و تزکیه نفس و ارشاد اهل طریقت نیز می پرداخته، تا آنکه سرانجام در اوایل قرن هفتم هجری وفات یافته و در محل مذکور به خاک سپرده شده است. قول دیگر آنکه وی از یاران نزدیک امام هشتم شیعیان و جلودار این امام همام (زمام دار اسب آن حضرت) شمرده می شد، و در اواخر قرن دوم هجری حامل پیامی برای عون بن علی (ع) (مدفون در ماسوله) بوده که ظاهرا” در همان زمان در این محل به شهادت رسیده یا به مرگ طبیعی در گذشته است که قول اخیر نمی تواند درست بوده باشد، چراکه اولاً سندی در این زمینه وجود نداشته، ثانیاً بقعه مذکور دارای سنگ نوشته ای بود که تاریخ ۶۰۶هجری را نشان می داد و این یعنی آنکه شخص مزبور محتملاً در این سال وفات یافته وخدا داناتر است.گفته می شود نام اصلی وی «شیخ جنید» بوده که بعدها به پیرجلودار معروف گشته است. بقعه مزبور تا قبل از آنکه به همت مرحوم محمد پورجانی (متوفای ۱۳۶۴) و اهالی منطقه در اوایل دهه ی شصت تجدید بنا شود، دارای ساختمانی چوبی قدیمی بود که از داخل و خارج هشت ضلعی و از چوب ساخته شده بود و در ورودی آن در سمت غربی قرار داشت که امروزه کاملاً تغییر شکل داده و با مساعدت اهالی شهر و اداره اوقات و کوشش های بانو فائزه تشکری به شکل آبرومندتری درآمده است. سابقاً این بقعه محل عزاداری آذری زبانانی بود که بیشتر کارگر و از اهالی خلخال بودندوبخشی از سال را در این منطقه بسرمیبردند.

« کیوان پندی »

ارسال نظر

قدرت گرفته از وردپرس | قالب دارینا فارسی شده توسطقالب های فارسی برای وردپرس