معرفی هنرمند/سیدعلی مرتضوی فومنی

mortazavi01_2715

‎ سیدعلی مرتضوی فومنی نویسنده، کارگردان، پژوهشگر ، مدرّسِ تئاتر وشاعر ازهنرمندان فعال وخوش قریحه شهرستان فومن می باشد .ایشان متولد سوم دی‌ماه هزاروسیصدوپنجاه‌وهفت درشهرستان فومن است .تحصیلات وی به ترتیب دررشته های : عمران (دانشگاه مازندران، ۱۳۸۰)، علوم اجتماعی – مردم‌شناسی (تهران، ۱۳۸۵)، انسان‌شناسی تئاتر (UAE, 2009) می باشد.

اجراها :      

* نمایش‌نامه‌ها :

“آگُل من‌ام” (بر اساس داستان «گیله‌مرد» از بزرگ علوی)؛ دانشگاه مازندران؛ ۱۳۷۶ (کارگردان: علی مرتضوی فومنی).

“حاجی‌اُف” (بر اساس داستان «حاجی‌زاده» از سعید منیری)؛ دانشگاه گیلان؛ ۱۳۷۷ (کارگردان: علی مرتضوی فومنی).

“برادرها و کلاغ‌ها” (بر اساس داستان «الدوز و کلاغ‌ها» از صمد بهرنگی)؛ دانشگاه تبریز؛ ۱۳۷۸ (کارگردان: علی مرتضوی فومنی).

“طاعونی‌ها” (بر اساس داستان «موش‌ها و آدم‌ها» از جان اشتاین‌بک)؛ تهران، تالار محراب، جشنواره تئاتر دانشجویان کشور؛ ۱۳۸۰ / رشت، دانشکده‌ فنی‌مهندسی چمران؛ ۱۳۷۹ (کارگردان: علی‌رضا عباسی).

“بتکده” ؛ رشت، تالار وارش، سیزدهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ ۱۳۸۰ (کارگردان: علی‌رضا عباسی).

“آینا و گُل‌های زعفران” ؛ رشت، دانشکده‌ پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان؛ ۱۳۸۱ / رشت، سالن سبز، چهاردهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ ۱۳۸۱ (کارگردان: علیرضا عباسی).

“پرنده‌های خیس” ؛ فومن، تالار هفت هنر؛ ۱۳۸۲ (کارگردان: مجید پُرکار).

“قیصر در امن‌ترین جای جهان” ؛ اجرای خیابانی، صومعه‌سرا، پارک ابریشم؛ ۱۳۸۳ (کارگردان: علیرضا عباسی).

“گُلی در تِرَن” ؛ چابکسر، آمفی‌تئاتر اردوگاه ساحلی؛ ۱۳۸۴ (کارگردان: زهرا بردبار).

“در بوته‌های تمشک” ؛ رشت، سالن سردار جنگل؛ ۱۳۸۸ (کارگردان: ابراهیم حسن‌زاده) / رشت، تالار وارش، هفدهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ ۱۳۸۴ /  فومن، تالار هفت‌هنر؛ ۱۳۸۴ (کارگردان: سیدرضا نبوتی).

“چی‌چی‌نی” ؛ تهران، تماشاخانه سنگلج، بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر؛ ۱۳۸۴ / رشت، تالار وارش، هفدهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ ۱۳۸۴ / ساری، چهارمین جشنواره سراسری تئاتر تیرنگ؛ ۱۳۸۵ / صومعه‌سرا، تالار بهشتی؛ ۱۳۸۴ / فومن، تالار هفت‌هنر؛ ۱۳۸۴  (کارگردان: محمدرضا رهبر).

“سه‌گانه: نقل بیژنی‌کُشی – قلب مرغابی – کلاغ‌پَر” ؛ دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه آزاد تهران مرکز، همایش‌های سراسری دانشگاهیان؛ ۸۵-۱۳۸۴ (کارگردان: وحید سپهرراد).

“گُلِ سرخی برای سینه‌ی یک خرس” ؛ کردستان، سنندج؛ ۱۳۸۶ – رشت، سالن سردار جنگل؛ ۱۳۸۵ – فومن، تالار هفت‌هنر؛ ۱۳۸۵ (کارگردان: رضا میرمعنوی).

“نوروزی‌خوان” ؛ اجرای میدانی- خیابانی در کارناوال نوروزی گیلان، فومن، شهرک تاریخی ماسوله؛ ۱۳۸۶ (کارگردان: مجید پُرکار).

“وای به حال عنکبوتا اگه باد قاصدکا رو خبر کنه” ؛ تهران، تالار هنر؛ ۱۳۸۷ / اصفهان، چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان(بخش مهمان)؛ آبان‌ماه ۱۳۸۶ / تهران، فرهنگسراهای ارسباران(هنر)، بهمن، خاوران، اقوام، طبیعت، دختران و دانشجو (نخستین رپرتوآر تئاتر کودک)؛ ۱۳۸۶ (کارگردان: رضا فیاضی، طراح صحنه: امیر اثباتی).

“بچه‌های کوچه گلشن” ؛ تهران، تالار فرهنگ؛ ۱۳۸۷ (کارگردان: وحید سپرراد).

“دلتنگی‌های یک سیاهِ فردِ اعلاء” ؛ تهران، تئاتر شهر، سالن سایه؛ ۱۳۸۸ / تهران، تئاتر شهر، تالار قشقایی، چهاردهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر آیینی‌سنّتی؛ ۱۳۸۸ / تهران، پروژه‌ی عملی پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر با عنوان «پژوهش درباره‌ی سیاه‌بازی، از دیروز تا امروز؛ از متن تا اجرا»، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران؛ ۱۳۸۸ (کارگردان: لیلا پرویزی، مشاور کارگردان: تاجبخش فنائیان).

“گُلی، گربه، پرنده” ؛ تهران، تالار رنگین کمان؛ ۱۳۸۹ (کارگردان: علی مرتضوی فومنی) / تهران، فرهنگسراهای ارسباران(هنر)، شفق و… (سومین رپرتوآر تئاتر کودک)؛ ۱۳۸۸ / کرمانشاه، نخستین جشنواره سراسری تئاتر کودک و نوجوان؛ ۱۳۸۸ (کارگردان: سیروس سپهری).

“یک صخره، یک درخت، پرنده” ؛ تهران، تالار مولوی، چهارمین جشنواره نمایش‌نامه‌خوانی مولوی؛ ۱۳۹۰ / تهران، تئاتر شهر، نخستین جشنواره بین‌المللی تئاتر حقیقت؛ ۱۳۸۹ (کارگردان: وحید سپهرراد).

“یوسف، یوزف، جوزپه” ؛ تهران، سالن انتظامی، خانه هنرمندان ایران؛ تیرماه ۱۳۹۱ (کارگردان: علی بی‌غم) / تهران، تالار مولوی، چهارمین جشنواره نمایش‌نامه‌خوانی مولوی؛ ۱۳۹۰ (کارگردان: وحید سپهرراد) / شیراز، نخستین جشنواره سراسری نمایش‌نامه‌نویسی و همایش نمایش‌نامه‌خوانی نسخه؛ ۱۳۸۸ (کارگردان: اصغر زیبایی‌نژاد و مهدیا علیزاده).

“دُم‌جُنبانک‌ها” ؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ نوامبر ۲۰۱۴ (کارگردان: علی مرتضوی فومنی) / تهران، تالار مولوی، چهارمین جشنواره نمایش‌نامه‌خوانی مولوی؛ ۱۳۹۰ (کارگردان: وحید سپهرراد).

“ORMO” ؛ تهران، سالن استاد انتظامی؛ ۱۳۹۵ (کارگردان: علی مرتضوی فومنی).

* دراماتورژی :

«رقصِ مرگ، بی‌لالا» ؛ پروژه مشترک ایران و آلمان (Sosh Theater Company & Crazy Body).

تهران، تماشاخانه ایرانشهر، سالن سمندریان؛ بهمن و اسفند ۱۳۹۴ و بخش مسابقه بین‌المللِ سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، تهران؛ ۱۳۹۴ (کارگردان: یاسر خاسب).

* کارگردانی :

“آگُل من‌ام” (نویسنده: علی مرتضوی فومنی)؛ دانشگاه مازندران ، ۱۳۷۶٫

“حاجی‌اُف” (نویسنده: علی مرتضوی فومنی)؛ دانشگاه گیلان ؛ ۱۳۷۷٫

“برادرها و کلاغ‌ها” (نویسنده: علی مرتضوی فومنی)؛ دانشگاه تبریز؛ ۱۳۷۸٫

“خیانت” (نویسنده: هارولد پینتر)؛ امارات متحده عربی، دُبی، مرکز فرهنگی فرانسه، اِی اِم استودیو و خانه نمایش کورت‌یارد؛ آگوست ۲۰۱۳٫

“پرده‌خوانیِ آبانگان” (نویسنده: امیر حکیمی)؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِ اِم استودیو؛ نوامبر ۲۰۱۳٫

“خواستگاری” (نویسنده: آنتون چخوف)؛ امارات متحده عربی، دُبی، خانه نمایش‌کورت یارد؛ ژانویه ۲۰۱۴٫

“خرس” (نویسنده: آنتون چخوف)؛ امارات متحده عربی، دُبی، خانه نمایش کورت‌یارد؛ مارس ۲۰۱۴٫

“هنر” (نویسنده: یاسمینا رضا)؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ مِی ۲۰۱۴٫

“دُم‌جُنبانک‌ها” (نویسنده: علی مرتضوی فومنی)؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ نوامبر ۲۰۱۴٫

“بیست‌وهفت واگن پُر از پنبه” (نویسنده: تنسی ویلیامز)؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ دسامبر ۲۰۱۴٫

“بیژن بودن، منیژه بودن” (بازگفتِ استاتیک‌اَکتینگِ داستانی از شاهنامه)؛ امارات متحده عربی، دُبی، خانه نمایش کورت‌یارد؛ آوریل ۲۰۱۵٫

“حکم مرگ به سبک ارمنی‌ها” (نویسنده: پِرچ زیتونتسیان)؛ تهران، تئاتر شهر؛ شهریور ۱۳۹۴ / تهران، خوانش‌خانه‌ی ساعدی، مهرماه ۱۳۹۴ / دعوت به اجرا: ایروان، ارمنستان، ۱۳۹۴ (به دعوتِ نمایندگان کانون نویسندگان ارمنستان در دومین همایش نمایش‌نامه‌نویسان ارمنی).

“ORMO” (نویستده: علی مرتضوی فومنی)؛ تهران، سالن استاد انتظامی، فروردین‌ماه ۱۳۹۵٫

* فیلم‌نامه‌ها :

“با دُمی به رنگِ ریگ” (کوتاه)؛ ۱۳۸۷٫

“مَحَک” (سینمایی)؛ ۱۳۸۹٫

“دُم‌جُنبونک‌‌ها” (انیمیشن)، تولید استودیو انیمیشن توکا، کارگردان: محمد خیراندیش، مدیر دوبلاژ: ناصر طهماسب؛ ۱۳۹۱٫

“دَربَست” (سریال انیمیشن: ۱۳ قسمت)، تولید استودیو انیمیشن توکا، کارگردان: محمد خیراندیش؛ ۱۳۹۲٫

“کبکِ دَری” (سینمایی)؛ ۱۳۹۴٫

“بوقچی” (سریال تلویزیونی: ۶ قسمت)، کارگردان: ابوذر جلالی، تهیه‌کننده: اسماعیل حاجتی؛ ۱۳۹۵٫

* طراحی صحنه :

“آگُل من‌ام” (نویسنده و کارگردان: علی مرتضوی فومنی)؛ ۱۳۷۶٫

“حاجی‌اُف” (نویسنده و کارگردان: علی مرتضوی فومنی)؛ ۱۳۷۷٫

“برادرها و کلاغ‌ها” (نویسنده و کارگردان: علی مرتضوی فومنی)؛ ۱۳۷۸٫

“قهرمان فلج ماراتن” (فیلم کوتاه؛ نویسنده و کارگردان: نیمـا جاویدی)؛ ۱۳۷۸٫

“آینا و گُل‌های زعفران” (نویسنده: علی مرتضوی فومنی، کارگردان: علی‌رضا عباسی)؛ ۱۳۸۱٫

“چی‌چی‌نی” (نویسنده: علی مرتضوی فومنی، کارگردان: محمدرضا رهبر)؛ ۱۳۸۴٫

“دُم‌جُنبانک‌ها” (نویسنده و کارگردان: علی مرتضوی فومنی)؛ ۱۳۹۳٫

“بیست‌وهفت واگن پُر از پنبه” (نویسنده: تنسی ویلیامز، کارگردان: علی مرتضوی فومنی)؛ ۱۳۹۳٫

“ORMO” (نویسنده و کارگردان: علی مرتضوی فومنی)؛ ۱۳۹۵٫

* پژوهش، جُستار، کارگاه و سمینار :

“قهوه‌خانه‌نشینی و بازی‌های نمایشی قهوه‌خانه‌ای”؛ تک‌نگاری(مونوگرافی) در روستاهای فومناتِ گیلان؛ ۱۳۸۵٫

“این غولِ زیبای هِرَمی!” (یادگفتار با موضوع «غلامحسین ساعدی» در نشست آشنایی با درام نویسان ایران)؛ خانه فرهنگ گیلان، رشت؛ ۱۳۸۵٫

“سیاهی که من می‌شناسم.” (گفت‌وگویی درباره‌ی «سیاه‌بازی» به بهانه‌ی اجرای «دلتنگی‌های یک سیاهِ فردِ اعلا» در تئاتر شهر)؛ فصل‌نامه‌ نمایشگران (شماره‌ی ۶، ص ۲۳-۲۱)؛ شهریور ۱۳۸۸٫

“فرودِ پرنده بر شاخسارِ شَر” (بازخوانیِ “دور از کارخانه” از ژان پُل ونزل)؛ دومین کارگاه آموزشی دری به دنیای درام، تهران، بوستان گفت‌وگو؛ تابستان ۱۳۸۹  .

“بی‌چیزها و بی‌همه‌چیزها” (بازخوانیِ «رکوئیم برای راهبه» از آلبر کامو)؛ تهران، چهارمین کارگاه آموزشی دری به دنیای درام، بوستان گفت‌وگو؛ زمستان ۱۳۸۹٫

“واژگونی و گسترش معنا در بازی‌های نمایشی و نقش آن در یادگیری” (نگاهی به سَروَرستیزی و کنش هم‌یارانه در بازی‌های نمایشی)؛ تهران، مؤسسه‌ی پژوهشی راهکار نو؛ ۱۳۸۹٫

“پست‌مدرنیته و معناگریزی بازی‌های نمایشی”؛ تهران، مؤسسه‌ی پژوهشی راهکار نو؛ ۱۳۸۹٫

“تآتر پداگوژیک و گستره‌ی رهایی در چشم‌اندازهای آنارشی”؛ تهران، پژوهشکده هنر و مطالعات اجتماعی ایران؛ ۱۳۸۹ / ارائه در پروژه‌ هوارد زین، واشنگتن؛ ۲۰۱۰  و سمینار تئاتر آموزشی بوداپست، مجارستان؛ ۲۰۱۱٫

“آقابالاسَرها و پایین‌گُذرِ فرهنگی ما” (مرثیه‌ای برای نمایش ایرانی در قهوه‌خانه‌ی آذری‌های میدان راه‌آهن)؛ روزنامه شرق، ویژه‌نامه‌ی «علی بلوکباشی»(شماره ۱۳۰۸)؛ ۱۰ مرداد ۱۳۹۰ / بازنشر زیرِ عنوانِ «مرد فولکلور» در «انسان‌شناسی و فرهنگ»(دکتر ناصر فکوهی)؛ بهمن ۱۳۹۰٫

“نُتِ سرگردانِ سوسیالیزم در آوازِ آن‌ که گفت نَه!” (تبارشناسی فاصله‌گذاری و بانگ فروریختن دیوار چهارم در خانه‌ی برشت)؛ هفتمین کارگاه آموزشی دری به دنیای درام، تهران، بوستان گفت‌وگو؛ پاییز ۱۳۹۰ /  تهران، کانون تئاتر فرهنگسرای ملل؛ پاییز ۱۳۹۰٫

“تنظیم خانواده‌ی هنرِ دیونیزوسی با کاندومِ کاپیتالیسم” (کارکرد ابتذالی گفتمان «هنرِ فاخر» در روند سرمایه‌داری)؛ هشتمین کارگاه آموزشی‌ دری به دنیای درام، تهران، بوستان گفت‌وگو؛ زمستان ۱۳۹۰ / تهران، کانون ادبیات نمایشی فرهنگسرای ابن سینا؛ پاییز ۱۳۹۰٫

“زیبایی‌شناسی خُرده‌بورژواها: نشخوارِ پَس‌ماندهای بورژوازی” (مخاطب خاص: دلقکی میان‌مایه زیرِ تُفِ سَربالای طبقه‌ی متوسط شهری)؛ تهران، فرهنگسرای اندیشه؛ اسفند ۱۳۹۰٫

“روش‌شناسی خودزَنی در زیبایی‌شناسیِ آنارشی”؛ نخستین کارگاه آموزشی هنر و انگاره‌های آنتروپولوژیک، تهران، دانشکده‌ی علوم اجتماعی دانشگاه علامه؛ فروردین ۱۳۹۱ / تهران، دانشگاه هنر؛ اردی‌بهشت ۱۳۹۱٫

“تنه زدنِ غول غریب چشم‌آبی به مارکس در خواب آشفته‌ی انترناسیونال” (خیزشی آنارشیک در خوانش باکونین از نهادِ ارث)؛ دومین کارگاه آموزشی هنر و انگاره‌های آنتروپولوژیک، تهران، دانشگاه پلی‌تکنیک؛ خرداد ۱۳۹۱٫

“بازی فرودستان و فوران آموزش از دهانه‌ی دولت”؛ روزنامه‌ آرمان (شماره‌ی ۲۰۴۲، ص ۹)؛ ۱۰ آبان ۱۳۹۱٫

“در آلاکلنگِ کوه و دریا”؛ روزنامه‌ بهار، سال‌نامه‌ نوروزی، (شماره‌ی ۲، ص ۱۸۳)؛ ۲۰ اسفند ۱۳۹۱٫

“نگارش بخش «نمایش خلّاق»” – Creative Drama – کتاب درسی(بسته‌ی آموزشی پیش‌دبستانی) و سناریوی آموزشیِ معلمان و مربیان کودک (به درخواست دفتر برنامه‌ریزی و تألیف کتب درسی)، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش، تهران؛ ۱۳۹۲٫

“آبانگان: یادمانِ آناهیتا، ایزدبانوی آب‌ها” (کارگردانیِ جشن نمایشی)؛ طراح: ثمانه باقرزاده، نویسنده: امیر حکیمی، امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ نوامبر ۲۰۱۳٫

“کارگاه فیلم‌نامه‌نویسی: از ایده تا اجرا” (با پرویز شهبازی)؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ ۲۸ و ۲۹ مارس ۲۰۱۴٫

“کارگاه نمایش‌نامه‌نویسی گروهی”؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ ۱۸ مِی تا ۷ ژوئن ۲۰۱۴٫

“کارگاه آناتومی درام”؛ امارات متحده عربی، دُبی، اِی اِم استودیو؛ دسامبر ۲۰۱۴٫

“سپندارمزگان: یادمانِ سپندارمَیتی، ایزدبانوی زمین و پرفورمنسِ مردم‌شناختیِ چهارهزار سال پوششِ ایرانی” (کارگردانیِ جشن نمایشی)؛  تهیه‌کننده: نسیم یزدانی، کورئوگرافی: روژین عیاری و کسرا مُنادی، امارات متحده عربی، دُبی، بالرومِ وِست این هتل؛ فوریه ۲۰۱۵٫

“کارگاه تئاتر کاغذی”؛ تهران، باشگاه کودکان ماجراجو (باکوما)؛ مرداد ۱۳۹۴٫

“کارگاه نمایش‌نامه‌نویسی گروهی IGP” (با امیر حکیمی)؛ تهران، مدرسه عالی هنر (پارسان)؛ مرداد و شهریور ۱۳۹۴٫

“کارگاه تئاتر سایه” (آن‌سوی سایه‌ها)؛ تهران، تماشاخانه سه نقطه؛ اسفند ۱۳۹۴٫

“کارگاه رادیوتئاتر”؛ تهران، مدرسه عالی هنر (پارسان)؛ اسفند ۱۳۹۴٫

“با اهل هوای مردم‌شناسی” (در ستایش هشتاد سالگی نهاد مردم‌شناسی در ایران)؛ روزنامه ایران (شماره ۶۳۸۲، صفحه ۲۴)؛ ۲۴ آذرماه ۱۳۹۵٫

“دوره‌ی کارگاهی تئاتر و پداگوژی” (کارگاه‌های آموزشی «بداهه‌پردازی»، «بازی‌های نمایشی» و «نمایش خلاق»)؛ مجتمع آموزشی مفید: مدارس تهران و قم؛ زمستان ۱۳۹۵٫

“من با کدام ابر…” (درباره خسرو حکیم‌رابط)؛ روزنامه ایران (سالنامه‌ ۱۳۹۵،ضمیمه‌ شماره ۶۴۵۴، صفحه‌ ۱۵۴)؛ ۲۱ اسفندماه ۱۳۹۵- دویست‌وهشتادوچهارمین شب از شب‌های بخارا: شب خسرو حکیم‌رابط، مجله بخارا (علی دهباشی) با همکاری نشر گاندی و انتشارات روزبهان، تهران، کانون زبان فارسی؛ ۱۰ اسفندماه ۱۳۹۵٫

“کارگاه‌ بداهه‌پردازی در یادگیری”؛ مؤسسه دانایار (با همکاری اداره کل آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان)، طرح بهبود مهارت‌های سوادآموزی (کارگاه‌های دانش‌افزایی و توانمندسازی معلمان)، بلوچستان، شهرستان سیب و سوران؛ اسفندماه ۱۳۹۵٫

“داخلی. بلوچستان. بهار.”؛ روزنامه ایران (شماره ۶۴۶۰، صفحه‌ ۱۶)؛ ۲۸ اسفندماه ۱۳۹۵٫

“کارگاه‌‌ بازی‌های نمایشی، کودک و گردشگری”؛ سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور، نخستین دوره آموزش راهنمای تخصصی تورِ کودکان (مجری طرح: مؤسسه آوای ارسباران)؛ اسفندماه ۱۳۹۵٫

“کارگاه‌ بدن، بیان، روایت”؛ مؤسسه دانایار (با همکاری اداره کل آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان)، طرح بهبود مهارت‌های سوادآموزی (کارگاه‌های دانش‌افزایی و توانمندسازی معلمان)، بلوچستان، شهرستان سیب و سوران، اردیبهشت‌ ۱۳۹۶٫

“روایتی از کارگاه‌های سوادآموزی در بلوچستان”؛ روزنامه ایران (شماره ۶۴۹۶، صفحه‌ ۲۴)؛ ۲۶ اردیبهشت‌ ۱۳۹۶٫

* جوایز :

«بتکده»: لوح سپاس نمایش‌نامه‌نویسی از سیزدهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ رشت، ۱۳۸۰٫

«آینا و گُل‌های زعفران»: جایزه دوم نمایش‌نامه‌نویسی از چهاردهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ رشت، ۱۳۸۱٫

«چی‌چی‌نی»: جایزه اول نمایش‌نامه‌نویسی از هفدهمین جشنواره تئاتر گیلان؛ رشت، ۱۳۸۴٫

«چی‌چی‌نی»: لوح تقدیر و یادمان بیست‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر؛ تهران، ۱۳۸۴٫

«چی‌چی‌نی»: لوح سپاس بهترین طراحی صحنه از چهارمین جشنواره سراسری تئاتر تیرنگِ مازندران؛ ساری، ۱۳۸۵٫

«وای به حال عنکبوتا اگه باد قاصدکا رو خبر کنه!»: نمایش‌نامه‌ برگزیده‌ نخستین جشنواره سراسری نمایش‌نامه‌نویسی برای کودک و نوجوان ایران؛ تهران؛ ۱۳۸۵٫

«نوروزی‌خوان»: لوح سپاس طراحی، نگارش و تهیه‌کنندگی کارناوال نمایشی از اداره کل فرهنگ و ارشاد گیلان؛ رشت، ۱۳۸۶٫

«یک صخره، یک درخت، پرنده»: نمایش‌نامه‌ برگزیده‌ دومین جشنواره سراسری نمایش‌نامه‌نویسی مشاهیر؛ تهران، ۱۳۸۶٫

«چالو»، «نارنج‌ها و چاقوی سَربه‌زیر» و «بیا، بمان، بمیر»: جایزه اول داستان‌نویسی از نخستین جشنواره‌ فرهنگی‌هنـری ایرانیان؛ امارات متحده عربی، دبی،۱۳۸۷ (۲۰۰۹).

«یوسف، یوزِف، جوزِپِّه»: جایزه اول نمایش‌نامه‌نویسی از نخستین جشنواره‌ سراسری نمایش‌نامه‌نویسی نسخه؛ شیراز، ۱۳۸۸٫

«یوسف، یوزِف، جوزِپِّه»: نمایش‌نامه‌ برگزیده‌ هفتمین جشنواره‌ سراسری نمایش‌نامه‌خوانی مقاومت؛ تهران؛ ۱۳۸۸٫

«دُم‌جُنبانک‌ها»: جایزه اول نمایش‌نامه‌نویسی، دیپلم افتخار و تندیس «حسن مقدم» از جشنواره‌ سراسری نمایش‌نامه‌نویسی دانشجویان کشور؛ دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران؛ ۱۳۸۸٫

«با دُمی به رنگِ ریگ»: جایزه اول فیلم‌نامه‌نویسی از نخستین جشنواره‌ سراسری فیلم‌نامه‌نویسی زاهدان؛ ۱۳۸۹٫

«مَحَک»: جایزه دوم طرح و ایده از جشنواره‌ بین‌المللی فجر، بخش فیلم‌نامه‌ی داستانی(آیات)؛ تهران، ۱۳۸۹٫

«با دُمی به رنگِ ریگ»: جایزه دوم فیلم‌نامه‌نویسی، دیپلم افتخار کِلکِ فیروزه از نخستین جشنواره بین‌المللی فیلم کیش؛ ۱۳۸۹٫

* سایر فعالیت‌ها :

- عضو پیوسته کانون نمایش‌نامه‌نویسان خانه تئاتر.

- عضو انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر.

- عضو مرکز ملی اسیتژ – مرکز نمایندگی اسیتژ فرانسه: سازمان جهانی تئاتر برای کودک و نوجوان ASSITEJ.

- عضو انجمن انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی و مطالعات فرهنگی ایران (دانشگاه تهران).

- عضو هیأت مؤسس سرای هنر ایرانیان در امارات متحده عربی، Iranian Art Center ؛ ۲۰۰۹٫

- عضو DDG – Dubai Drama Group ، امارات متحده عربی؛ ۲۰۱۱٫

- عضو هیأت مؤسس کانون تئاتر فرهنگسرای اندیشه تهران؛ ۱۳۸۸٫

- عضو هیأت مؤسس کانون تئاتر فرهنگسرای ملل تهران؛ ۱۳۸۹٫

- عضو هیأت مؤسس کانون تئاتر و کانون ادبیات نمایشی فرهنگسرای ابن سینا تهران؛ ۱۳۹۰٫

- سرپرست گروه نویسندگان (فیلم‌نامه‌نویسان) استودیو انیمیشن توکا؛ ۱۳۹۱- ۱۳۹۰٫

- عضو هیأت مدیره‌ی کانون نمایش‌نامه‌نویسان ایران (سِمَت: بازرس)؛ ۹۲-۱۳۹۰٫

- عضو شورای کتاب کودک.

- مدرّس هنرهای نمایشی در مراکز آموزشی پایه، متوسطه و آموزش عالی تهران (خوارزمی، آتیه، مفید، علامه حلّی، رَها، پژوهان، مجتمع فنی، راهکارنو، مدرسه عالی هنر و…)؛ ۹۲-۱۳۸۸ /  مدرّس و مشاور آموزشی مبانی هنرهای نمایشی در امارات متحده عربی؛ ۱۵-۲۰۱۳٫

- نماینده‌ کانون نمایش‌نامه‌نویسان خانه تئاتر ایران در امارات متحده عربی (ابلاغ تفاهم‌نامه‌ بین‌المللیِ پیش‌نهادی کانون)؛ ۱۳۹۳٫

- عضو هیأت مؤسس کانون تی‌آرتِ ریگ، RIG T-ART ، امارات متحده عربی؛ ۲۰۱۳٫

- عضو The Jam Jar Artists & Consultant ، امارات متحده عربی ؛ ۲۰۱۵٫

منبع: www.theater.ir

vasat98_

 تیزر  دم جنبانک ها – علی مرتضوی فومنی

vasat8

اشعاری از علی مرتضوی فومنی ( مِه ):

 

قاضی شارع

 

انّا لله نبود

انّا الیه راجعونَ‌م بود

خوتکای من بود

دورِ دهانِ مرداب را بوسیده بود

و عَشَقِه‌های وحشی

با آن بیای جنگلی

با آن بمانِ مَلَس

تن و تپّه‌هاش را، دشت و دهان‌اش را

وسوسه می‌کردند…

زنازاده بود و زناکار

قَحبه بود و بزرگوار

با همه خوابید

جُز من

که حکمِ اعدامِ شوهرش را

صادر کرده بودم!

پاییز ۱۳۹۵

vasat98_

فومن

 

تباه من‌ام

خوش‌آمدی تو را به شهرِ مجسمه‌هام

به سردخانه

به «فومن»!

این‌جا

گُل از بهار می‌ترسد

دست از سِلاح

اسلحه از دست

شهری که خون‌اش

بوی کلوچه‌هاست

در پیچِ و تابِ رَگ

شهری که تحفه‌اش

دیوانه است و سگ

و من

هر شب که قلبِ دربه‌درم را

به کشتارگاهِ تو می‌برم

سگ می‌شوم

دیوانه می‌شوم.

 

پاییز ۱۳۷۹

vasat98_

برای چیدنِ ماه

 

برای چیدنِ ماه

با تمامِ سبدهایم

بر شاخه‌ی ترانه‌های تلخ

نشسته‌ام

و جیب‌هایم را باد

از بادام و

مُشتِ گره کرده‌ی گنجشک

لبریز می‌کند…

خاطره‌های پشتِ پنجره

پروانه می‌شوند

و من

به سرنوشتِ ابرها دچار خواهم شد:

برای رُستنِ نامِ تو

بهانه‌های بزرگِ زمین را

به‌خاطر آوردن

و

تکّه تکّه شدن.

 

پاییز ۷۸

vasat98_

نه شمعی روشن می کنم
نه آمرزشی طلب خواهم کرد
من تنها
برایِ دزدیدنِ چند شاخه گلِ سرخ
به گورستان آمده ام

*    *    *

« وای اگر او رفته باشد
و مرا با گلهایِ سرخ
در وعده گاه نبیند ! »

ارسال نظر

قدرت گرفته از وردپرس | قالب دارینا فارسی شده توسطقالب های فارسی برای وردپرس