نقد فیلم «فصل نرگس » / پژمان خلیل زاده

art-951111265

پژمان خلیل زاده / همیشه باید بین مدیوم سینما و تلویزیون یک حد و مرزی باشد. چون اساسا فرم و زبان سینما با قالب تلویزیون یک فرق اساسی دارد. هم در نوع گویش و هم در نوع بیان. ما در سینما یا با یک اثر صرفا تجاری طرفیم و یا با یک آفریده ی هنری. اما متاسفانه بخش اعظمی از تیم های رسانه ای کشور ما هنوز نتوانستند تکلیفشان را با سینما و تلویزیون روشن کنند. چون اساسا تعریف و معیار مشخصی برای ورود به عرصه ی هنر هفتم در ایران وجود ندارد. یعنی شاکله ی سینمای ایران پس از گذشت ۸۰ سال نتوانسته مکانیزمی برای خط و خطوط آثار تولیدی اش و از همه مهمتر سازندگانش به وجود آورد. شاید بتوان به جرات گفت که همه ساله حدود ۷۰ درصد تولیدات سینمای ایران در همان گام نخست، ماقبل یک اثر سینمایی باقی می مانند و واقعا ارزش بررسی از دیدگاه فیلمیک را ندارند. چون مسیر را اشتباه به آنها نشان داده اند و متاسفانه تمام این کاستی ها به ضرر سینماست. وقتی که ساحت یک اثر سینمایی تا حد مدیوم تلویزیون کاهش بیابد به طور ناخودآگاه برای مخاطب دافعه ایجاد می کند.

Fasl_narges_poster

حال با این مقدمه فیلم ما قبل نقد فصل نرگس دقیقا مثال بارز این مسیر اشتباهی است. فیلمی که بیشتر به درد یک ویدئو کلیپ ۵ دقیقه ای برای شبکه ی سلامت می خورد تا مردم را راهنمایی کند که اهدای عضو چقدر عمل پسندیده ای است. برای چنین پیام یک جمله ای نیاز نیست که وقت سینما را بگیریم و ساحت ارزشمند هنر هفتم را تا این حد کوچک کنیم. مثلا فیلم فصل نرگس چه اشکالی داشت که برای تلویزیون ساخته می شد؟؟ آیا سینما انقدر به گل نشسته است که آثار دسته چندمی با آن فرایند ساخت ابتدایی و عقب افتاده که انگار در استدیوی شبکه ی پنج سر هم شده، باید چشم و گوش مخاطب سینما برو را آزار دهد؟؟ و یا باید از اکران چنین تله فیلمهایی متوجه شویم که اتفاقا دست اندرکاران سینمایی و مدیران، اینگونه فیلمهای پاستوریزه و هموژنیزه را ترجیح می دهند؟ این سئوالات بدون جواب واقعا آدمی را بعضی اوقات به فکر وا می دارد که شاید فکری پشت ساخت چنین فیلمهای ما قبل سینمایی است. حال در این میان مثلا محمد رسول اف فیلمش اجازه ی اکران نمی گیرد اما اثری به شدت مبتذل، ما قبل بحث و ابتری مثل فصل نرگس بر سر در سالن ها به نمایش درآید.

در اینجا اضافه کنم که نگارنده هیچ خصومت شخصی ای با کارگردان این فیلم ندارد و یا اصلا نظرش این نیست که جلوی اکران فیلمی گرفته شود، بلکه بلعکس، بنده اعتقاد دارم که مخاطب باید تصمیم بگیرد که چه فیلمی را ببیند و در این بین یک اثر سینمایی حال می خواهد با هر خط قرمزی ساخته شود به نمایش درآید.

ارسال نظر

قدرت گرفته از وردپرس | قالب دارینا فارسی شده توسطقالب های فارسی برای وردپرس